Di psîkozê de mirov demekê têkiliya xwe ya bi rastiyê re winda dike. Halûsînasyon û baweriyên şaş dikarin çêbibin.
Ma kanabîs (esrar, heşîş) psîkozê çêdike yan na, lêkolînê hê bi temamî zelal nekiriye. Bi berfirehî tê qebûlkirin ku kanabîs yek ji çend faktorên metirsiyê ye. Bi faktorên din re dikare beşdarî çêbûna psîkozê bibe. Kesên ku kanabîsê bikar tînin, pirtir ji kesên ku bikar naynin bi psîkozê dikevin.
Metirsî zêde dibe:
- çiqas kesek pirtir caran bikar bîne
- çiqas rêjeya THC bilindtir be
- çiqas kesek zûtir dest pê bike, ji ber ku mêjî heta nêzî 25 saliyê pêş dikeve
- heke dê û bav an xwişk û bira berê bi psîkozê ketibin
Kesê ku di malbatê de psîkoz hebe an bi xwe berê serpêhatiyên psîkotîk jiyabe, çêtir e bi temamî dûr bisekine. Kesê ku bikar tîne, bila herî kêm ji kanabîsa bi rêjeya THC ya bilind dûr bisekine. Herwiha girîng e ku nîşanên pêşîn ciddî werin girtin, wek nimûne dema ku têgihiştin an ramandin diguhere, û wê demê li alîkariya bijîşkî were gerîn.
Ji bîr neke: Her bikaranîn nabe sedema psîkozê, lê metirsî rast e û dikare were kêmkirin.
Zêdetir: Metirsî bê panîk · Kî divê dûr bisekine