وابستگی یکشبه ایجاد نمیشود. متخصصان بر اساس راهنمای تشخیصی آمریکایی DSM-5 زمانی از اختلال مصرف کانابیس صحبت میکنند که در طول دوازده ماه دستکم دو معیار از یازده معیار صدق کند. دو تا سه معیار خفیف، چهار تا پنج معیار متوسط و از شش معیار به بالا شدید به شمار میآید. سازمان جهانی بهداشت در ICD-11 میان مصرف زیانبار و وابستگی فرق میگذارد.
برای نمونه، این موارد از جمله معیارها هستند:
- مصرف بیشتر یا مکررتر از آنچه برنامهریزی شده بود
- تلاش بینتیجه برای کم کردن مصرف
- میل شدید به مصرف (وسوسه)
- غفلت از وظایف در مدرسه، آموزش حرفهای یا کار
- ادامه دادن مصرف با وجود مشکلاتی که ایجاد میکند
- تحمل: نیاز به مقدار بیشتر برای رسیدن به همان اثر
- علائم ترک هنگام کنار گذاشتن مصرف
مؤثرترین عامل منفرد این است که فرد چند وقت یک بار مصرف میکند. مصرف روزانه یا تقریباً روزانه ارتباط نزدیکی با اختلال مصرف دارد. شروع زودهنگام، میزان بالای THC (تتراهیدروکانابینول)، فشارهای روانی، اعتیاد در خانواده و مدت مصرف هم نقش دارند.
به خاطر بسپارید: اگر متوجه میشوید که کانابیس به شما کمک میکند با احساسات بد کنار بیایید و کنار گذاشتن آن سخت است، بهتر است دقیقتر به موضوع نگاه کنید. خودسنجی یک ارزیابی اولیه به شما میدهد، اما جایگزین تشخیص نیست.
اطلاعات بیشتر: شناختن نشانههای هشدار · وابستگی چگونه شکل میگیرد
منابع
- NIDA (National Institute on Drug Abuse): Is cannabis addictive?
- Hasin و همکاران (2013): DSM-5 Criteria for Substance Use Disorders, American Journal of Psychiatry
- WHO: ICD-11، Hazardous use of cannabis (QE11.1) و Disorders due to use of cannabis (6C41)
- وزارت بهداشت فدرال آلمان (2017): گزارش خلاصه «Cannabis: Potenzial und Risiken» (CaPRis)