Η εξάρτηση δεν αναπτύσσεται από τη μια μέρα στην άλλη. Σύμφωνα με το αμερικανικό διαγνωστικό εγχειρίδιο DSM-5, οι ειδικοί μιλούν για διαταραχή χρήσης κάνναβης όταν μέσα σε δώδεκα μήνες ισχύουν τουλάχιστον δύο από έντεκα κριτήρια. Με δύο έως τρία κριτήρια η διαταραχή θεωρείται ήπια, με τέσσερα έως πέντε μέτρια, με έξι και πάνω σοβαρή. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας κάνει στο ICD-11 διάκριση ανάμεσα στην επιβλαβή χρήση και την εξάρτηση.
Στα κριτήρια ανήκουν για παράδειγμα:
- χρήση πιο συχνά ή σε μεγαλύτερη ποσότητα από ό,τι σχεδιαζόταν
- ανεπιτυχείς προσπάθειες για λιγότερη χρήση
- έντονη επιθυμία
- παραμέληση υποχρεώσεων στο σχολείο, στην κατάρτιση ή στη δουλειά
- συνέχιση της χρήσης, παρόλο που προκαλεί προβλήματα
- ανοχή: χρειάζεται περισσότερη ποσότητα για την ίδια επίδραση
- στερητικά συμπτώματα κατά τη διακοπή
Ο ισχυρότερος μεμονωμένος παράγοντας για διαταραχή χρήσης είναι πόσο συχνά κάνει κάποιος χρήση. Η καθημερινή ή σχεδόν καθημερινή χρήση συνδέεται στενά με διαταραχή χρήσης. Ρόλο παίζουν επίσης η έναρξη σε μικρή ηλικία, η πολλή THC, η ψυχική επιβάρυνση, οι εξαρτήσεις στην οικογένεια και η διάρκεια της χρήσης.
Να θυμάσαι: Αν κάνεις χρήση κάνναβης για τα άσχημα συναισθήματα και παρατηρείς ότι δυσκολεύεσαι να σταματήσεις, αξίζει να το δεις πιο προσεκτικά. Μια πρώτη εκτίμηση δίνει το τεστ αυτοαξιολόγησης. Δεν αντικαθιστά τη διάγνωση.
Περισσότερα: Αναγνώριση προειδοποιητικών σημαδιών · Πώς αναπτύσσεται η εξάρτηση
Πηγές
- NIDA (National Institute on Drug Abuse): Is cannabis addictive?
- Hasin κ.ά. (2013): DSM-5 Criteria for Substance Use Disorders, American Journal of Psychiatry
- WHO: ICD-11, Hazardous use of cannabis (QE11.1) και Disorders due to use of cannabis (6C41)
- BMG (2017): σύντομη έκθεση «Cannabis: Potenzial und Risiken» (CaPRis)