Η εξάρτηση δεν αναπτύσσεται από τη μια μέρα στην άλλη. Σύμφωνα με το αμερικανικό διαγνωστικό εγχειρίδιο DSM-5, οι ειδικοί μιλούν για διαταραχή χρήσης κάνναβης όταν μέσα σε δώδεκα μήνες ισχύουν τουλάχιστον δύο από έντεκα κριτήρια. Με δύο έως τρία κριτήρια η διαταραχή θεωρείται ήπια, με τέσσερα έως πέντε μέτρια, με έξι και πάνω σοβαρή. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας κάνει στο ICD-11 διάκριση ανάμεσα στην επιβλαβή χρήση και την εξάρτηση.
Στα κριτήρια ανήκουν για παράδειγμα:
- χρήση πιο συχνά ή σε μεγαλύτερη ποσότητα από ό,τι σχεδιαζόταν
- ανεπιτυχείς προσπάθειες για λιγότερη χρήση
- έντονη επιθυμία
- παραμέληση υποχρεώσεων στο σχολείο, στην κατάρτιση ή στη δουλειά
- συνέχιση της χρήσης, παρόλο που προκαλεί προβλήματα
- ανοχή: χρειάζεται περισσότερη ποσότητα για την ίδια επίδραση
- στερητικά συμπτώματα κατά τη διακοπή
Ο ισχυρότερος μεμονωμένος παράγοντας είναι πόσο συχνά κάνει κάποιος χρήση. Η καθημερινή ή σχεδόν καθημερινή χρήση συνδέεται στενά με διαταραχή χρήσης. Ρόλο παίζουν επίσης η έναρξη σε μικρή ηλικία, η πολλή THC, η ψυχική επιβάρυνση, οι εξαρτήσεις στην οικογένεια και η διάρκεια της χρήσης.
Να θυμάσαι: Αν παρατηρείς ότι η κάνναβη σε βοηθά με τα άσχημα συναισθήματα και ότι δυσκολεύεσαι να σταματήσεις, αξίζει να το δεις πιο προσεκτικά. Μια πρώτη εκτίμηση δίνει το τεστ αυτοαξιολόγησης. Δεν αντικαθιστά τη διάγνωση.
Περισσότερα: Αναγνώριση προειδοποιητικών σημαδιών · Πώς αναπτύσσεται η εξάρτηση
Πηγές
- NIDA (National Institute on Drug Abuse): Is cannabis addictive?
- Hasin κ.ά. (2013): DSM-5 Criteria for Substance Use Disorders, American Journal of Psychiatry
- WHO: ICD-11, Hazardous use of cannabis (QE11.1) και Disorders due to use of cannabis (6C41)
- BMG (2017): σύντομη έκθεση «Cannabis: Potenzial und Risiken» (CaPRis)